Een visser in de file.

L.S.,

Het is dinsdagochtend en ik rijd in de ochtendspits met de auto naar mijn
werk. Op het Prins Clausplein aangekomen beland ik in een eindeloze file. 't
Is drukker dan gebruikelijk want het personeel van onze Nederlandse
Spoorwegen is weer eens conflict geraakt met haar werkgever met als gevolg
een staking en de nodige verkeersoverlast, vandaag zal ik niet op tijd op
mijn werk zijn.

Ik kijk naar de lucht, het wordt langzaam licht en afgezien van enkele
vliegtuigstrepen is er geen wolk te bekennen. In gedachten dwaal ik af naar
mijn vliegvis uurtjes van afgelopen zondag in mijn favoriete viswater vlak
bij mijn huis: Het weer is vergelijkbaar en terwijl ik met vrouw en dochter
aan het ontbijt zit kijk ik naar buiten en ik zie de ochtendnevel langzaam
optrekken boven de weilanden, na een week van regen en kou blijkt het
eindelijk weer een droge dag te worden. Dit wordt ook bevestigd door De
Bilt: Ze geven een middagtemperatuur van zo'n 17 graden Celsius op, niet gek
voor begin oktober.

Het plan is gauw gemaakt en na een wandelingetje van zo'n 10 minuten kom ik
bij het water waar ik de laatste keer een paar flinke ruisvoorns aan de
droge vlieg heb weten te vangen. En jawel in het zonnetje, zo'n 5 meter uit
de kant, ligt een schooltje met een paar flinke ruisvoorns zich op te warmen
in het zonnetje. De felrode vinnen en groene ruggen zijn goed te
onderscheiden. Het water is hier maar maximaal een halve meter diep en
kraakhelder. Ik kijk om me heen of er insecten zijn, alleen een
onfortuinlijke mug beland op het water maar de voorns besteden er geen
aandacht aan.

Ik besluit het toch maar te proberen met een droge vlieg, inmiddels heb ik
al geleerd dat ruisvoorns gek zijn op de "red tag" en ik besluit het hiermee
te gaan proberen. Na een paar valse worpen land de vlieg een klein rimpeltje
in het wateroppervlak achterlatend boven de school met voorns. Een grote
voorn heeft zichtbaar belangstelling en draait zich langzaam naar de vlieg,
zwemt er naar toe, stijgt en.zwemt weer verder.

Kennelijk zijn de droge vliegen niet meer in trek, ik vermoed dat het te
maken heeft met de watertemperatuur en het ontbreken van insecten aan de
waterkant. Dan maar veranderen van strategie. Er wordt een lichtgekleurde
goudkop nimf aan de leadertip bevestigd en ik werp deze opnieuw in de
richting van het schooltje, de nimf beland een metertje voor de vissen en
zakt langzaam naar beneden. Dezelfde grote voorn zwemt in de richting van
nimf en even later zwemt hij weg van de school, ik kijk naar mijn lijn en
die begint zachtjes de voorn te volgen: De nimf is gegrepen en ik voel de
spanning oplopen. Voorzichtig strip ik de overtollig lijn binnen en met een
kort rukje zet ik de haak.

Onder water vind er een ware explosie plaats de voorn schiet er vandoor en
de school stuift uiteen, ik land de voorn met mijn hand, voorzichtig want
12/00 mm is zo gebroken. Na het verwijderen van de haak bewonder ik de vis
en besluit hem te meten: Een bonk van 31 cm puur goud, felrode vinnen en
oranje ogen en ik verbaas me erover dat deze vis puur natuur is.

Met een schok kom ik tot stilstand en zie de bestuurder voor me uitstappen.
Ik ben er achterop gereden, ik vloek in mezelf. Was ik vandaag maar gaan
vissen.

Groeten,
Maurice.


P.S. Ik heb er die dag nog meer gevangen van hetzelfde formaat, ik zal
jullie de details besparen enneh er zijn geen gewonden gevallen  ;-)